به گزارش قدس، محمدهادی امین ناجی امروز همزمان با گرامیداشت روز خبرنگار و با حضور در تحریریه قدس با اشاره به اینکه رسانهها و دانشگاهها پیوندی عمیق با یکدیگر دارند، چراکه هر دو کانون تولید اندیشه و هدایتگری مخاطبان خویش به شمار میروند و از همین رو، ارتباطی استوار و محکم میان آنها برقرار است، اظهار کرد: شباهت دیگری که میان روزنامهها و دانشگاهها وجود دارد، این است که روزنامهها مخاطبان خود را در چارچوب جغرافیایی مشخصی محدود نمیسازند، بلکه در پی جذب مخاطب در هر مکانیاند؛ چه در روستا، چه در شهر. هدف آنها تأمین نیاز فکری مخاطب و ارائه پیامی متناسب و معقول است. دانشگاهها نیز وضعیتی مشابه دارند، با این تفاوت که دانشگاههای عموم کشور و آنهایی که سنت جاری دانشگاهی را حفظ کردهاند، عمدتاً طبقه نخبگان و قلههای جامعه را هدف قرار میدهند؛ اما دانشگاه پیامنور تنها به قلهها نمینگرد و دامنه وسیعتری از اجتماع را مد نظر دارد. از این جهت، شباهت این دانشگاه با حوزه روزنامهنگاری بیش از دیگر دانشگاههاست.
رئیس دانشگاه پیام نور کشور درباره ارزیابی جایگاه علمی دانشگاه پیامنور نیز خاطرنشان کرد: برای داوری در این زمینه باید به چند شاخص و معیار توجه کرد. نخستین معیار، اعضای هیئت علمی هستند که باید از حیث کمی و کیفی مورد بررسی قرار گیرند. دانشگاه پیامنور با در اختیار داشتن حدود ۳۰۰۰ تا ۳۲۰۰ عضو هیئت علمی، نزدیک به ۶۰۰ نفر از آنان را در مرتبه دانشیار و استاد تمام جای دارند و حدود ۱۸۰۰ تا ۲۰۰۰ نفر نیز در مرتبه استادیاری قرار دارند. مابقی یا مربی هستند یا دکتر مربی که مرتبه آنها تغییری نیافته است.
وی با بیان اینکه دومین معیار در ارزیابی کیفی دانشگاهها، توجه به سطح فارغالتحصیلان و دانشآموختگان است، افزود: دانشگاه پیامنور جمعیتی بالغ بر دو میلیون و ۳۰۰ هزار نفر را در سراسر کشور و حتی خارج از مرزها پوشش داده است که این شمار، در سطوح گوناگون اجتماعی، سیاسی و علمی به خودشان اختصاص دادهاند. افزون بر این، بخش قابلتوجهی از دانشآموختگان دورههای تحصیلات تکمیلی این دانشگاه، بهویژه در مقطع دکترا، از اعضای هیئت علمی دانشگاههای سنتی و ماندگار کشور هستند، این افراد در دانشگاههای محل خدمت خود، نقشآفرینی چشمگیری داشتهاند. پرسش این است که آیا ممکن است کسی بدون برخورداری از مهارت و دانش کافی و دقیق، بتواند تا مرتبه استادی تمامی پیش رود، آن هم در دانشگاههای معتبر؟ بنابراین، این خود نشاندهنده سطح بالای دانشآموختگان دورههای تکمیلی دانشگاه پیامنور است؛ چراکه هر دانشجو در مقطع تکمیلی، با هدفی مشخص پا به دانشگاه میگذارد و صرفاً برای دریافت مدرک نیامده، بلکه برای کسب مهارت و دانش وارد میشود.
امین ناجی درباره سطح علمی دانشجویان مقطع کارشناسی دانشگاه پیام نور نیز توضیح داد: مخاطبان ما در دامنه اجتماع پیشبینی میشوند، نه در قله آن. افرادی که در این دامنه به ما روی میآورند و ما را انتخاب میکنند، کسانیاند که همزمان با تحصیل، دارای فعالیت اجتماعی نیز هستند؛ چه به صورت شاغل و چه بهگونهای که اثرگذاری اجتماعی دارند. این افراد رها نیستند، زیرا خود باید مطالعه کنند، به اعتمادبهنفس برسند، خود را باور داشته باشند که میتوانم بخوانم، اظهارنظر کنم و در آزمونها شرکت کنم، بیآنکه همواره به استاد وابسته باشند. این اعتمادبهنفس، انسانی متمایز از دیگران میسازد.
رئیس دانشگاه پیام نور کشور با پذیرش این نکته که در مقیاس وسیع و با تعداد بالای دانشجو امکان دارد کیفیت آموزشی در برخی جنبهها متفاوت باشد و این امر قابل انکار نیست، عنوان کرد: در عوض، دانشجویان این دانشگاه از اعتمادبهنفس بالا و قدرت تصمیمگیری بیشتری برخوردارند و تمامی منابع علمی مورد نیاز خود را بهصورت هدفمند مطالعه میکنند. با این حال، در بخش مهارتهای عملی مرتبط با رشته تحصیلی، اندکی کاستی وجود دارد که باید جبران شود. پس از بررسی جایگاه اعضای هیئت علمی و منابع درسی، به دانشآموختگان میرسیم که دارای نقایصی هستند که نیاز به رفع دارد. این، یک رویکرد است.
وی یادآور شد: در ارزیابی جایگاه دانشگاهها، افزون بر حوزه آموزش، حوزه پژوهش نیز از جایگاه ویژهای برخوردار است. در این زمینه، شمار قابلتوجهی از همکاران ما در زمره دانشمندان یک درصد یا دو درصد برتر جهان و نیز دانشمندان پراستناد ملی و بینالمللی قرار دارند. این امر نشاندهنده وجود توانمندی علمی است، اما در مقایسه با جمعیت ۳۲۰۰ نفری اعضای هیئت علمی، فاصله داریم. نباید صرفاً به داشتن ۳۰۰ نفر در این رتبهها اکتفا کنیم، بلکه باید بکوشیم دستکم یکپنجم از اعضای علمی ما در این سطح جای دارند یا دانشجویان و فارغالتحصیلان نیز از توانمندی مهارتی بالاتری برخوردار شوند و برای ارتقای مهارت باید چارهاندیشی کرد. بهنظرم نمیتوان پاسخ عددی و کاملاً کمی مشخصی برای هر یک از این محورها ارائه داد، بلکه هرکدام نیاز به بررسی دقیق دارند.
امین ناجی بیان کرد: در زمینهی تولیدات علمی، دانشگاه پیام نور حدود ۴۰ نشریه معتبر دارد که ۳۴ عنوان از آنها دارای رتبههای ملی و بینالمللی هستند. این موضوع، نشاندهنده توانمندی دانشآموختگان و اعضای هیئت علمی است.
رئیس دانشگاه پیام نور کشور درباره امکانات ایجادشده در دانشگاه پیامنور و ظرفیتهای خالی این دانشگاه گفت: آموزش عالی کشور دارای چهار مأموریت اصلی آموزش، پژوهش، فناوری و مسئولیتپذیری اجتماعی است. پیشتر، آموزش نخستین مأموریت آموزش عالی بود و نسل نخست دانشگاهها عمدتاً بر این محور متمرکز شدند. در این راستا، شعار عدالت آموزشی را دنبال کردیم و امروز در کشور هیچکس نمیتواند ادعا کند که برای ورود به دانشگاه با درِ بسته مواجه است، چرا که ما به حل این مشکل کمک کردیم و زیرنظامها به مجموعه آموزش عالی در این زمینه کمک کردند. ماموریت دوم، حوزهی پژوهش است که گزارش آن را در پاسخ به سؤال قبلی ارائه کردم.
وی ادامه داد: مأموریت سوم، حوزهی فناوری است، در این حوزه، شعار «عدالت، نوآوری و فناوری» را دو سال است که بهطور جدی دنبال کردهایم و بر این باوریم که هماکنون حدود ۵۵ درصد از ظرفیتهای فناوری و نوآوری کشور در تهران متمرکز شده است. این موضوع با عدالت و طبیعتاً با توانمندیهای گسترده کشور همخوانی ندارد. ما مدعی هستیم که در ترویج نوآوری، گسترش فرهنگ فناوری، تولید محصولات فناورانه و عرضه آنها به بازار، میتوانیم نقشآفرینی داشته باشیم. در این مسیر، ۱۱ مرکز رشد داشتهایم که در حال ارتقا به ۴۰ مرکز رشد هستیم، پردیس فناوری و نوآوری دانشگاه و کارخانه نوآوری و فناوری دانشگاه را فعال میکنیم، کارخانه نوآوری و فناوری قابلیت ایجاد شعبههای متعدد را دارد. این کارخانه، مسئولیت فناوری دانشگاه را بر عهده داشته و میتواند در مکانهای متعلق به دانشگاه پیام نور که خالی از جمعیت هستند، به ارائه خدمات آموزش عالی کشور بپردازد. منظور از خدمات آموزش عالی کشور، تأمین نیازهای ایرانیان در حوزههای پژوهش، فناوری و مسئولیتپذیری اجتماعی است و هیچیک از این ابعاد نباید رها شود. بدیهی است که در این تغییر گفتمان از آموزش و پژوهش به سوی فناوری و مسئولیت اجتماعی، باید زمان کافی اختصاص دهیم، امکانات لازم را فراهم آوریم و فرهنگ متناسب با آن را توسعه دهیم.
امین ناجی درباره واحدهای خالی دانشگاه پیام نور در خراسان رضوی خاطرنشان کرد: در این استان حدود ۲۳ مرکز و واحد دانشگاهی داریم. ممکن است جمعیت برخی از این مراکز اندک باشد، اما از حساسیت استراتژیک برای کشور برخوردارند؛ برای نمونه، نقاط مرزی مانند کلات برای ما اهمیت راهبردی دارند. هرچند شاید حضور در چنین مناطقی از نظر اقتصادی مقرونبهصرفه نباشد، اما از منظر اجتماعی و استراتژیک، فعالیت در آنها حائز اهمیت است. سایر واحدها نیز میتوانند در چارچوب ارائه خدمات در حوزه فناوری آموزش عالی کشور، نقشآفرینی کنند.
نظر شما